Sita (22) maakte de afgelopen vier en een halve maand een rondreis in Zuidoost-Azië met een uitschieter naar Nieuw-Zeeland. Dit in het kader van haar vrije minor, waar ze met een camera op pad het verhaal van haar reis wilde vertellen. Avontuurlijk was Sita altijd al en ze zag dit als de perfecte kans om mensen een wijze les te leren: ‘’Kijk een keertje om je heen. Naast alle stress die je werk en studie kunnen brengen zijn er zoveel mooie momenten, probeer daarvan te genieten. ’’
Voor Sita was dit niet de eerste keer dat ze in haar eentje ging backpacken. Zo reisde zij vorig jaar naar Japan en maakte ze op haar 19e haar eerste reis door Thailand. ‘’Ik vind de cultuur in Azië echt prachtig. De mensen zijn ontzettend open en vriendelijk, waardoor je nooit alleen bent’’, vertelt de reiziger. ‘’Ik wilde nog meer zien van Azië tijdens mijn minor, dus ik ben begonnen in Cambodja, toen doorgegaan naar Vietnam en Laos. Daarna een vlucht genomen naar Indonesië met een overstap in Singapore. De Filipijnen heb ik nog bezocht en ik sloot mijn reis af in een ander continent, in Nieuw-Zeeland. Die stond namelijk hoog op mijn bucketlist!’’
Alleen op pad
Reizen zit een beetje in haar familie. Zo was de oma van Sita ook niet vies van de wereld rondgaan en maakt ook haar broer verre reizen. Toch heeft ze deze reis vooral aan zichzelf te danken. ‘’De meesten vonden het maar eng dat ik zo ver in mijn eentje ging reizen,’’ grinnikt de backpacker. ‘‘Ik kreeg vaak te horen ‘je bent een jonge meid alleen in zo’n land, dat is zo gevaarlijk’, maar ik wilde dit zo graag doen dat het mij er niet van weerhield. Ik wilde bewijzen dat, hoe spannend het de eerste keer ook is, het een ervaring was die ik niet wilde missen.”
En dus ging Sita richting Azië, waar talloze avonturen op haar zaten te wachten. Een belangrijk deel van haar reis was het dagelijks ontmoeten van nieuwe mensen. “Iedere dag leerde ik iemand kennen met wie ik de rest van de dag of soms zelfs de hele week het land verder ontdekte. Je bouwt snel een hechte band op, wat de reis extra bijzonder maakte. Tot op de dag van vandaag heb ik nog steeds contact met enkele van hen en ik ben erg dankbaar voor alle herinneringen die ik met hen heb mogen maken.” Er zaten ook dagen tussen dat Sita genoot van alleen op pad gaan. Op die dagen kon ze genieten van de rust en vrijheid om op haar eigen tempo de omgeving te verkennen.
De vrije minor
Tijdens haar reis was het de bedoeling om een persoonlijk verhaal te filmen. Al snel kwam ze tot de ontdekking dat dat zonder crew nog best een uitdaging was. ‘’Alleen schieten, dat is best wel pittig’’, lacht Sita. ‘’Als je iets overkomt, vallen direct je plannen in het water. Ik heb bijvoorbeeld een scooter ongeluk gehad in Indonesië. Google Maps had ons de verkeerde straat ingestuurd waar veel zand lag, waardoor ik in een bocht weggleed.’’ Gelukkig voor Sita was ze niet alleen. ‘’Ik was samen met iemand aan het rijden en er reden twee lokale jongens achter ons. Die hebben mij weer overeind geholpen en hadden ook mijn telefoon zien wegvliegen en teruggegeven.’’ Voor deze CB’er weer een conformatie van de openheid en vriendelijkheid van de mensen in Zuidoost-Azië.
Sita kwam er snel achter dat het oorspronkelijke, persoonlijke idee meer tijd en liefde verdiende dan wat ze binnen vier en een half maand kon geven. Dus was het tijd om aan een nieuw script te werken, maar dat idee kwam gelukkig snel. ‘’Ik wilde doormiddel van storytelling een boodschap overbrengen die ik heb geleerd op de reis’’, vertelt Sita. ‘’In de vele hostels ben ik begonnen aan een nieuw script, zodat ik mijn beelden kon schieten die bij mijn verhaal passen. Het gene wat ik graag wil over brengen is dat je eens moet stil staan. Als je iets niet durft, probeer het gewoon te doen. Zo maak je de mooiste dingen mee.’’
Een persoonlijke reis
Vier en een halve maand spenderen op een ander continent is niet iets wat je zomaar vergeet. ‘’Ik heb ook persoonlijke groei doorgemaakt. Ik vond het altijd heel moeilijk om voor mezelf op te komen, om ‘nee’ te zeggen,’’ vertelt de filmmaakster. ‘’Tijdens mijn reizen heb ik dat wel vaker gedaan, wat mij echt heeft geholpen om mezelf staande te houden. Zo heb ik wel eens een groep mensen ontmoet, waarbij ik met één iemand niet echt een klik had. Ik heb toen goed naar mezelf geluisterd en ben weggegaan van de groep. Ik wilde alleen mijn energie stoppen in de mensen waar ik echt veel plezier mee had.’’
Dat heeft haar geholpen de mooiste mensen eruit te vissen, vertelt de 22-jarige CB’er. Zo heeft ze in Laos twee Engelse vrouwen ontmoet, waarmee ze een hiketocht van drie dagen heeft gedaan. ‘’We gingen van 24 september tot en met 26 september hiken door de bergen en langs de rivieren van Laos. Deze tocht was mentaal en fysiek erg zwaar. 26 september was mijn 22ste verjaardag,’’ glimlacht Sita. ‘’De twee meiden hadden als verassing een klein cakeje meegenomen, maar konden geen kaars vinden. Ze hebben toen een aansteker erboven gehouden en zo heb ik mijn verjaardag gevierd. Bij de rivier, tussen de bergen en in de lucht een heldere Melkweg. Dat is een herinnering die altijd bij mij zal blijven.’’
Inmiddels is Sita weer in Nederland en is ze nog volop aan het nagenieten. Tijdens haar reis heeft ze genoeg beelden geschoten, waardoor ze de reis voor altijd kan herbeleven.